ტელეკომპანია იმედი

არ ვიცი საიდან მომდგამს ტელევიზორის სიძულვილი თუ უფრო კონკრეტულად რომ ვთქვათ მისდამი სრული უინტერესობა მაგრამ ფაქტი სახეზეა და ეს ბევრმა, თქვენ წარმოიდგინეთ მათაც კი, ვინც არ მიცნობს იციან. დიახ, არასოდეს ვუყურებ ტელევიზორს, მხოლოდ ვუსმენ, სახლში ყოფნის დროს ჩემი ლეპტოპით ან კითხვით ვირთობ თავს.

ჰოდა ასე მოსმენით, მიყურადებით ვიცი რა ხდება ჩვენს არხებზე, ყველაზე მეტად რუსთავი 2-ის ნიჭიერის წამყვანებს თიკას და ვანიკოს დუეტს, სერიალ  “ჩემი ცოლის დაქალები” , “ღვინის სახლი” და ფეხბურთს ვწყალობ. თიკას და ვანიკოს დუეტი ყველა წამყვანის დუეტს მირჩევნია, ეს ორი ადამიანი მართლა საუკეთესოა წამყვანებს შორის, თუმცა ნიჭიერის გადაცემას უხდებიან და ალბათ ამიტომ მომწონს, “ჩემი ცოლის დაქალები” უბრალოდ სისტემატიურად ყურებადი სერიალია ჩემ ოჯახში, “ღვინის სახლი” -ის გადამღები ჯგუფი ახლობლები, ფეხბურთი კი ერთადერთი რამ, რასაც თვალსაც შევავლებ კომენტატორის ემოციების მიხედვით.

მე ვიცი, ჩემი მკითხველის უმრავლესობაც არ წყალობს ტელევიზორს, თუმცა არც მთლად ჩემსავით, ისინი ალბათ უკეთ ერკვევიან, გადაცემების რეიტინგში, შინაარსში და ა.შ.. თუმცა ამ ყველაფრის არცოდნის მიუხედავად მე ვიცი ის, რაც მათ არ იციან და მინდა მოვუყვე, თუ რა ხდება ტელევიზიის კულისებში, როგორ იქმნება გადაცემები, სერიალები და რაც მთავარია როგორ ამუშავებენ თანამშრომლებს, იმისათვის რომ შექმნან პროდუქტი.

წერილი საყვარელ მწერალს

‘Ex Caelis Oblatus’

ციური ძღვენი, რომელიც ჩემთვის გვიან, რეალურად კი ძალიან პატარა ასაკში გამოჩნდა, თქვენი გვარის აბრევიატურაა და  ოდესღაც თქვენს ბაბუას ქალაქის მთავრობამ კი არა განგებამ არგუნა ბედად, რომ მომავალში თქვენი ცოდნით და შესაძლებლობით ცნობილი გაგეხადათ. მისი ხსენებისას მუდამ მახსენდება ჩემი დაუოკებელი სურვილი მიზნად რომ ქცეულა, ოდესმე უნდა გნახოთ, გესაუბროთ, თქვენს სამუშაო მაგიდაზე მიმოყრილ ფურცლებში ვიკირკიტო, უკვე გამოცემული წიგნებისთვის გამოყენებულ მასალებში ჩავძვრე და ვეძებო ის, რაც იქნებ გამოგრჩათ ან განგებ გამოტოვეთ და არ გამოიყენეთ რომანებში.

მწერალი, 27-გზის საპატიო დოქტორი და იუმორის გრძნობით დაჯილდოვებული პიროვნება, პუბლიცისტი და საზოგადო მოღვაწე, იმ ეპოქის საუკეთესო მკვლევარი-მეცნიერი ხართ, რომელიც ყველაზე მეტად იწვევს ჩემში ინტერესს .

ქალი, რომელმაც შთამაგონა…

საყვარელო ჩემო ანგელოზო

დედამიწა დიდია, იმაზე დიდი ვიდრე წარმოგიდგენია, მზე ძალიან შორიდან ამოდის და ძალიან შორს ჩადის, მის სხივს ვერავინ შეავლებს ხელს რომ ჩემსავით დაიფერფლოს და კვლავ აღსდგეს ფერფლიდან ფენიქსივით, მეც შორს ვარ, შენგან მილიონი კილომეტრის დაშორებით, ერთ მიუვალ მთაზე დავიდე ბინა მას შემდეგ რაც უკანასკნელად გნახე.

არა, არ იფიქრო რომ სიცოცხლეს გავემიჯნე, რომ შენი დაკარგვით გამოწვეულ ტკივილს ვიამებ და მარტოობა მსურს მხოლოდ იმიტომ რომ დედამიწაზე სიცოცხლე აღარ მახარებს, პირიქით, მზის ყოველ ამოსვლას შენზე ფიქრით ვესალმები და ჩასვლისას შენზე ფიქრით ვემშვიდობები, მგონია რომ მის სხივს თან დაჰყვები რათა როგორც შემპირდი არასოდეს მიმატოვო, შენ ხომ ჩემი ანგელოზი იყავი, ხარ და მუდამ იქნები იმ მარადისობაშიც კი რომელიც მელის ამქვეყნიური ცხოვრების შემდეგ.

რა მინდა აქ? ჩემი ცხოვრების გარკვეული ნაწილიდან გარკვეული დრო გამოვყავი შენზე ფიქრისთვის, მინდა გავიხსენო ცისფერი სიზმარი წლების წინ რომ მედგა თვალწინ და მამშვიდებდა, სიცოცხლის ხალისს მიბრუნებდა, ძალას მმატებდა და ცხოვრების აზრს მაძლევდა.

ბედისწერა იყო ჩვენი შეხვედრა.

სიყვარულით@ანგელოზი.

14 თებერვალი ვალენტინობის დღესასწაულიო,შეყვარებულების დღეო,ვითომ თუ შეყვარებული ხარ სხვა დროს არ შეიძლება სიყვარული იზეიმო ან აღნიშნო საყვარელ ადამიანთან ერთად,მაგრამ რა ვუყოთ კათოლიკურ სამყაროს და ახლა უკვე ჩვენ ქვეყანასაც,რომელსაც ტრადიციად ექცა უკვე ამ დღის აღნიშვნა.თუ მაინცდამაინც რომანტიკულად გსურთ დღის გატარება არ მგონია არსებობდეს იმის საჭიროება ვალენტინობას დაელოდო,თუმცა იტალიის ჩრდილოეთით,2000 წელს იუნესკოს მიერ მსოფლიოს კულტურულ მემკვიდრეობად აღიარებულ,არქიტექტურით ულამაზეს ქალაქის, შექსპირის რომანტიკული სიყვარულის აპოთეოზად მიჩნეულ “რომეოს და ჯულიეტას” მშობლიურ ვერონას მონახულება კი ნამდვილად ღირს.

ხვამლის საიდუმლო

რაჭა-იმერეთ-სამეგრელოსა და სვანეთს შორის მოქცეულ ულამაზესი კუთხის ლეჩხუმის კლდე დაღმართზე ცხენისწყლისა და რიონის ხეობებს შორის მძინარე გველეშაპივით გართხმულა ხომლის მთა,იგივე ხვამლი.მის შესახებ წერდნენ ქართველი და უცხოელი მემატიანეები, ისტორიკოსები, ფილოსოფოსები, მწერლები.ვახუშტი ბატონიშვილი ლეჩხუმის აღწერისას წერდა:

“რიონის დასავლეთით მთის ძირას არის ხომლის კლდე ფრიად მაღალი,მიეღო ამას სახელი ესე სიმართლით ხომლის ვარსკვლავის სწორობით”

რასაც ადასტურებს სულხან-საბა ორბელიანის განმარტება რომ ხომლი ვარსვლავთკრებულია. იგი დაულაშქრავთ მოგზაურებს რათა ამოეხსნათ მასში დამარხული საიდუმლო მაგრამ მიუვალი კლდეები და გამოქვაბულები საიმედოდ ინახავდა მეფეთა საგანძურს და დღემდე მეცნიერთა ინტერესის და კვლევის ობიექტად რჩება,ადგილობრივი მოსახლეობა კი მეხსიერებაში შემონახული გადმოცემებით აცოცხლებს შორეულ წარსულს.

მოსალოდნელი საფრთხე.

არ ვიცი იცით თუ არა რომ საქართველოს მთავრობის გადაწყვეტილებით,(მიუხედავად იმისა რომ ევროპარლამენტმა მსოფლიო ბანკი მკაცრად გააკრიტიკა დიდი კაშხალების მხარდაჭერისთვის და მოუწოდა,მხარი დაეჭირა ალტერნატიულ,მცირე მასშტაბის ენერგოპროექტებისთვის) თურმე საქართველო “ევროპაში უნდა გახდეს ერთ-ერთი მთავარი ენერგოექსპორტიორი ქვეყანა”, რათა ქვეყანაში გაიზარდოს დიდი მოცულობის ინვესტიციების შემოსვლა, რაც ხელს შეუწყობს სამუშაო ადგილების შექმნას და ენერგოუსაფრთხოების განმტკიცებას. სწორედ ამ მოსაზრების გამო შემუშავდა “ნამახვანის ჰიდროელექტროსადგურების კასკადის” პროექტი, რომელიც თავის მხრივ 80-იან წლებში შემუშავებული პროექტის ანალოგს წარმოადგენს და სამი ჰესისგან შედგება: ტვიშის ჰიდროელექტროსადგური 100 მეგავატიანი სიმძლავრით,ნამახვანის(250) და ჟონეთის(100) რომლებმაც უნდა მოიცვან საქართველოს ორი რეგიონი: იმერეთი,რაჭა-ლეჩხუმი/ქვემო სვანეთი.

ჩემი კრეატიული ნაძვის ხე

პირობა პირობაა და მე ვასრულებ დანაპირებს,არ ვიცი თქვენ გახსოვთ თუ არა მაგრამ პოსტში  “კრეატიული საახალწლოს ნაძვის ხეები” დავწერე რომ მამაჩემის იდეის  დამსახურებით პატარა კრეატიული ნაძვის ხე მექნებოდა რომელსაც აუცილებლად გაჩვენებდით.

მიუხედავად იმისა რომ ჩვენში შობა 7 იანვარს არის და კათოლიკურ შობას არ აღნიშნავენ,ოჯახში წელს პირველად მოვრთეთ ნაძვის ხე 25 დეკემბერს.აქამდე ყოველთვის 30 ში ან 31 ში ვდგამდით ან სულაც გვახსენდებოდა რომ ნაძვის ხე არ გვქონდა და კრეატიულად ვაგვარებდით პრობლემას.წელს წინა წლებისგან განსხვავებით ნაძვის ხის ვარიანტებზე ფიქრი ჯერ კიდევ დეკემბრის დასაწყისში დაიწყო, საბოლოოდ ერთმა იდეამ გადაწონა ყველა სხვა იდეები.