ჰოდა ასე მოსმენით, მიყურადებით ვიცი რა ხდება ჩვენს არხებზე, ყველაზე მეტად რუსთავი 2-ის ნიჭიერის წამყვანებს თიკას და ვანიკოს დუეტს, სერიალ  “ჩემი ცოლის დაქალები” , “ღვინის სახლი” და ფეხბურთს ვწყალობ. თიკას და ვანიკოს დუეტი ყველა წამყვანის დუეტს მირჩევნია, ეს ორი ადამიანი მართლა საუკეთესოა წამყვანებს შორის, თუმცა ნიჭიერის გადაცემას უხდებიან და ალბათ ამიტომ მომწონს, “ჩემი ცოლის დაქალები” უბრალოდ სისტემატიურად ყურებადი სერიალია ჩემ ოჯახში, “ღვინის სახლი” -ის გადამღები ჯგუფი ახლობლები, ფეხბურთი კი ერთადერთი რამ, რასაც თვალსაც შევავლებ კომენტატორის ემოციების მიხედვით.

მე ვიცი, ჩემი მკითხველის უმრავლესობაც არ წყალობს ტელევიზორს, თუმცა არც მთლად ჩემსავით, ისინი ალბათ უკეთ ერკვევიან, გადაცემების რეიტინგში, შინაარსში და ა.შ.. თუმცა ამ ყველაფრის არცოდნის მიუხედავად მე ვიცი ის, რაც მათ არ იციან და მინდა მოვუყვე, თუ რა ხდება ტელევიზიის კულისებში, როგორ იქმნება გადაცემები, სერიალები და რაც მთავარია როგორ ამუშავებენ თანამშრომლებს, იმისათვის რომ შექმნან პროდუქტი.

ალბათ ფიქრობთ რა უნდა იყოს ამაში განსაკუთრებული, საინტერესო, გამორჩეული, მაგრამ იმ აუტანელ სიტუაციაზე მინდა გავამახვილო თქვენი ყურადღება, რაც ხდება ტელეკომპანია “იმედი”-ში. არ დავიწყებ იმ გადაცემა-პროექტების ჩამოთვლას რომლებსაც  სტუდია “ვითიბიტივი” ყიდის და მაინც უხარისხოდ წარადგენს მაყურებლის წინაშე, ნუ იფიქრებთ რომ უკანასკნელი პროექტი “ვარსკვლავების აკადემია” მთელი ბრწყინვალებით იხილეთ. უამრავი ხარვეზი, მიუხედავად დაწერილი, დაღეჭილი პროექტისა რომელიც მოდის გადაცემის მენეჯმენტისგან, (ვგულისხმობ უცხოელ პარტნიორებს) ჰქონდა ამ გადაცემას.

თქვენი ყურადღება სერიალების შემქნელებზე უნდა გადავრთო და წარმოგიდგინოთ ჯგუფი, რომლებმაც შექმნეს “გოგონა გარეუბნიდან” და “შუაქალაქი”  მთელი სეზონი. ამ სერიალების სამხატვრო ჯგუფის ხელმძღვანელი, დამდგმელი მხატვარი. დიზაინერი, პროდუსერი და უფროსიც კი ვანო ჭელიძეა. ამ ადამიანის ნიჭიერება იმდენად დიდია რომ ყველა სამუშაოს წვდება, ყველაფერს ახერხებს, ყველაფერი იცის, ყველაფერს ასწრებს და რაც მთავარია მიუხედავად იმისა რომ ამ თანამდებობების ხელფასებსაც თავად იდებს ჯიბეში, მომავალი თანამშრომლების მიღება- გაშვებასაც ითავსებს და თუ სულელი აღმოჩნდი, დაიჯერე რომ აი ამ თვეში გადაგიხდიან, რომ აი პრობლემებია და იმ თვეში აუცილებლად ჩაგერიცხება და ა.შ.. შეიძლება ადგილზე დიდხანს იმუშავოთ აუნაზღაურებლად და შემდეგ მოთმინებააღვსილმა, გაბრაზებულმა და ამავდროულად გულდაწყვეტილმა დატოვოთ პოსტი. გულდაწყვეტილმა იმიტომ რომ თქვენ მოგიწევთ საუკეთესო პოსტის, კარგი გარემოს, გართობის დატოვება, ასეთ ადგილს ხომ სხვაგან ვერსად ნახავთ?

რა პოსტი უნდა იყოს ამისთანა? დაკონკრეტებისგან თავს შევიკავებ, მაგრამ მერწმუნეთ ძალიან საინტერესო და სახალისო ნამდვილად არის და როგორ ფიქრობთ რატომ არის რომ, ამ პოსტზე მუდამ ასე მოტყუებით აყავთ თანამშრომლები და სანამ მიხვდებიან რომ ხელფასს ვერ ეღირსებიან  მანამ ამუშავებენ? სად მიდის ხელფასი რომელიც ბიუჯეტში ამ თანამდებობაზე მყოფს ერიცხება? რათქმაუნდა ყოვლისშემძლე პროდუსერის, სამხატვრო ხელმძღვანელის, დამდგმელი მხატვრის, დიზაინერის ვანო ჭელიძის ჯიბეში.

არ ვარ დარწმუნებული რომ ამის შესახებ არაფერი იცის დავით გოგიჩაიშვილმა და ტელეკომპანიის უფროსებმა, როგორც ვხედავ, ტელეკომპანიებშიც განუკითხაობაა, ხოლო ის ადამიანები ვინც ასე წლობით, თვეობით ამუშავეს უსახსროდ  და ისე გაუშვეს მადლობაც კი არ უთქვამთ, ძალიან ბევრნი მაგრამ სამწუხაროდ არაფრისშემძლენი არიან.

მე კი ბოლოდროს შევამჩნიე, “იმედი”-ის არხზე სერიალი რომ მთავრდება ტიტრების დროს თვალი  მეპარება ტელევიზორისკენ, მინდა იმ პოსტზე რომელზეც ასეთი სიტუაციაა ვინმეს სახელს და გვარს მოვკრა თვალი, ნაცნობი ხომ არ არის ან სხვა თანამდებობების ქვეშ ერთი ადამიანის გვარი ხომ არ მეორდება, იქნებ გაუგეს და დატუქსეს? თუმცა ამას მე ვერ გავიგებ სანამ, არ ვიკითხავ, კითხვა და ამ თემაზე საუბარი კი არ მსურს, აქაც იმიტომ ვწერ, რომ ასე თუ ისე ბლოგოსფეროში ანონიმ ბლოგერად ვითვლები და არცთუ დიდი შანსია  მიხვდნენ ვინ ვარ მე და საიდან ვფლობ ამ ინფორმაციას, შეიძლება მომედავონ რომ ეს ბრალდებაა და მომთხოვონ დავამტკიცო, რისი გაკეთების არც სურვილი მაქვს, არც ნერვები, არც დრო.

თქვენ, ჩემო მკითხველებო, ხომ იცით რომ ეს პოსტი დიდი ხნის წინ უნდა დაწერილიყო, მაგრამ ახლა დაიწერა და ესეც იმიტომ რომ, რამოდენიმე საათის წინ, სერიალ “ღვინის სახლის ” ტიტრებისკენ გამეპარა თვალი, დიდხანს ვეძებდი ჩემთვის საინტერესო გვარს ტიტრებში და მერე გამახსენდა რომ ეს სერიალი ლიტველების და ჩემი მეგობრების პროექტია და არავითარი საერთო არ აქვს იმ გუნდთან რომელმაც შექმნა ზემოთხსენებული სერიალები.

ამწუთას კი, სახლში ჩემ ლეპტოპში თავჩარგულს ნანუკა ჟორჟოლიანის ხმა მომესმა, ტელევიზორს გავხედე და იმედის ლოგოს დანახვისას გამახსენდა რომ პოსტი დრაფტშია და ვაფაბლიშებ, კი არაფერი, მაგრამ მაინც იქნებ იცოდეთ და ყურადღებით იყოთ, მანამ დასაქმებაზე ვინმეს დასთანხმდებით, აუცილებლად მოითხოვეთ, კონტრაქტი და იკითხეთ რამდენი იქნება ანაზღაურება, რომ სხვებივით არ მოგატყუონ, თორემ მსგავს სიტუაციებს, შემთხვევებს და ადამიანებს რა გამოლევს.

ცხოვრება ისეთი მკაცრია, ზოგისთვის დედაა და ზოგისთვის დედინაცვალი, მთავარია იცოდეთ როგორ მოექცეთ მას )

ციური ძღვენი, რომელიც ჩემთვის გვიან, რეალურად კი ძალიან პატარა ასაკში გამოჩნდა, თქვენი გვარის აბრევიატურაა და  ოდესღაც თქვენს ბაბუას ქალაქის მთავრობამ კი არა განგებამ არგუნა ბედად, რომ მომავალში თქვენი ცოდნით და შესაძლებლობით ცნობილი გაგეხადათ. მისი ხსენებისას მუდამ მახსენდება ჩემი დაუოკებელი სურვილი მიზნად რომ ქცეულა, ოდესმე უნდა გნახოთ, გესაუბროთ, თქვენს სამუშაო მაგიდაზე მიმოყრილ ფურცლებში ვიკირკიტო, უკვე გამოცემული წიგნებისთვის გამოყენებულ მასალებში ჩავძვრე და ვეძებო ის, რაც იქნებ გამოგრჩათ ან განგებ გამოტოვეთ და არ გამოიყენეთ რომანებში.

მწერალი, 27-გზის საპატიო დოქტორი და იუმორის გრძნობით დაჯილდოვებული პიროვნება, პუბლიცისტი და საზოგადო მოღვაწე, იმ ეპოქის საუკეთესო მკვლევარი-მეცნიერი ხართ, რომელიც ყველაზე მეტად იწვევს ჩემში ინტერესს .

და აი სიცოცხლეშივე აღიარებულს და დაფასებულს, მეგობრის იდეით გულმოცემული გწერთ, რომ ერთ მშვენიერ დღეს, დილის გაზეთებთან ერთად ხელში გადმოგცენ საქართველოს მარკით დამშვენებული კონვერტი რომელსაც ზედ გამომგზავნის სახელი და გვარი ეწერება სათაურით “საყვარელ მწერალს” და დასვენების, სიმშვიდის მსურველმა კონვერტი გვერდზე კი არ გადადოთ, ცნობისმოყვარეობით აღვსილმა გახსნათ და წაიკითხოთ. ფურცელმა რომელზეც დავიწყე წერა და არ დამიჭმუჭნია, კალმით გამოყვანილი სიტყვები არ გადამისწორებია, (მშრალი და განგებ ლამაზად დაწერილი რომ არ გამოვიდეს) შეხებისას შეგაგრძნობინოთ ჩემი ემოციები.სინიორ უმბერტო ეკო

იცით თუ არა, რომ ტურინის უნივერსიტეტში მეც ფილოსოფიის ფაკულტეტს ავირჩევდი, თუმცა შუა საუკუნეების ლიტერატურით, ისტორიით დაინტერესებული, დისერტაციას თქვენსავით თომა აქვინელზე არ დავიცავდი, უფრო ბერნარდ კლერვოელის მოღვაწეობას მივანიჭებდი უპირატესობას, მაგრამ სიამოვნებით წავიკითხავდი ამ ნაშრომსაც, იმიტომ რომ დაუოკებლად მსურს ყველა სიტყვა რომელიც კი ქაღალდზე აღბეჭდილა თქვენს მიერ, ჩემს გონებაშიც აღიბეჭდოს.

ისტორიის, ეზოთერიკის და ოკულტური სამყაროს შეცნობით დაინტერესებულს ბევრ კითხვაზე მსურს პასუხის მიღება წყაროების დამოწმებით და თქვენ ეს შეგიძლიათ, თქვენთვის ხომ ღიაა უძველესი ბიბლიოთეკები, სადაც ვინ იცის რა წიგნს წაწყდომიხართ.

პირველად ჯერ კიდევ ბავშვმა წავიკითხე თქვენი მეორე რომანი “ფუკოს ქანქარა”, ბავშვმა შევიგრძენი სინამდვილისა და გამოგონილის ზღვარზე მყოფი თქვენი ცხოვრების გარკვეული პერიოდი, იაკოპო ბელბოს ფაილების პარალელურად მივყვებოდი თემებს რომლებმაც მომიყვანეს თქვენამდე : შუა საუკუნეების რაინდი-ტამპლიერები, პილიგრიმი ბერები, ცოდნა, გრაალი. ბავშვს, რომელსაც თავის დროზე დაუმალეს, რომ დიუმა და ვერნი ქართული გამოცემებით არ არსებობდა, არ გამჭირვებია თქვენი რუსულ ენაზე გაგება. მრავალი წლის შემდეგ კი როცა გამომცემლობა “დიოგენემ” მოიპოვა თქვენს ნაწარმოებებზე საავტორო უფლება და თითქმის ჩემი ტოლი პირველი რომანი  “ვარდის სახელი” გამოსცა, რომლის კითხვისას რომანის უკანასკნელ ფურცლამდე XIV საუკუნის მონასტერში ვცხოვრობდი, მჯეროდა რომ ნაწარმოები მართლა შუასაუკუნეებში დაიწერა, მივხვდი, რომ მთარგმნელს ძალუძს თქვენეულად გადმოსცეს სიუჟეტი და გამომცემლობას მივმართე თხოვნით, ხათუნა ცხადაძეს ათარგმნინოს  “ფუკოს ქანქარა”.

სინიორ, ჩემი ბიბლიოთეკა საყვარელი მწერლების რომანებითაა სავსე, მათ გვერდს ქართულად, ჩემს მშობლიურ ენაზე, თქვენთვის, ევროპელი მეცნიერებისთვის უცნობ ანბანზე დაწერილ-გამოცემული თქვენი ყველა რომანი რომ არ ამშვენებდეს, არასოდეს ვაპატიებ ჩვენს გამომცემლებს, რადგან ძლიერ მსურს ჩემმა შვილებმაც ისევე შეგიყვარონ, როგორც მე შეგიყვარე, მათთვის არ მქონდეს სათქმელი რომ ჩემი თანამედროვე ადამიანი სადღაც, აქვე ახლოს, გლობუსსზე რომ ჩექმას ჰგავს და წვერს ბურთის დასარტყამად უმიზნებს იმ ქვეყანაში ცხოვრობს, სუნთქავს, ლაპარაკობს, წერს, მე კი იგი არასოდეს მინახავს და ამიტომ გწერთ წერილს, იქნებ ჩემს ქვეყანაში ჩამოსვლის ან პასუხის მოწერის სურვილი გაგიჩნდეთ.

მე ვიცი, წამიკითხავს დღეში რამდენი ელექტრონული შეტყობინება მოდის თქვენს ელექტრონულ ფოსტაზე, ვიცი რომ უამრავ ნაწერს გიგზავნიან შესაფასებლად, ვიცი ყოველდღიური დისკუსიების ოსტატი, როგორ ჯაბნით იტალიის მემარჯვენე ოპონენტებს გონებამახვილური პუბლიკაციებით და უსაზღვრო ცოდნით, ვიცი თუ როგორ აშუქებთ აქტუალურ პრობლემებს, თანამემამულეებს უზიარებთ თქვენს მოსაზრებებს და ამ ყველაფრით დაღლილს როგორ გსურთ ქვეყნად მშვიდობა, რათა მეტი დრო დაგრჩეთ საყვარელი საქმიანობისთვის, თუმცა პოპულარობის ტყვეობაში მოქცეულს უკვე კარგა ხანია აღარ ძალგიძთ მშვიდად მუშაობა. მაინც გწერთ !

  ”ამ ტყვეობისთვის თავის დაღწევა მხოლოდ სიკვდილის მეშვეობით შეიძლება. მაშინ ირღვევა კლიშეები და რჩება მხოლოდ წიგნები.”

თქვენი სიტყვები ისტორიას დარჩება, ხოლო მრავალი კრიტიკოსის ვარაუდი, რომ მომავალი ლიტერატურა ძირითადად ეკოს გავლენით განვითარდება, სრულდება, მიმდევრები უკვე გამოგიჩნდათ, თუმცა ჩემთვის შეუცვლელი ხართ.

ზოგჯერ, როცა ვუმზერ თქვენს ფოტოებს, მეჩვენება რომ თქვენს თვალებში უსაზღვრო სევდას და ამავდროულად ბავშვურ ცნობიმოსყვარეობადაუოკებელ პატარა ჭინკებს ვხედავ, ისინი მამცნობენ თუ როგორ გიყვართ სიცოცხლე და გსურთ გამოადგეთ იტალიას. საოცრად მესიმპატიურებით  ჭაღარა წვერით და ჭკვიანი თვალებით მომზირალი მამაკაცი, რომლის გარეგნობაც ჩემი ბავშვობის წარმოსახვაში საიდუმლო ორგანიზაციების, კერძოდ კი ტამპლიერთა მაგისტრების გარეგნობის იდენტურია. კვლავ ბავშვი რომ ვიყო ვისურვებდი ძილის წინ მომესმინა საინტერესო ისტორიები თქვენგან, ისე, როგორც ბაბუა უკითხავს საყვარელ შვილიშვილს ზღაპარს, თუმცა არც ახლა ვიტყოდი ამაზე უარს, ბაბუას ვერ მოვესწარი, თქვენ კი უკვე მიყვარხართ.

გულწრფელად ვწუხვარ რომ აქამდე ვერ შევძელი მენახეთ, ვერც თქვენს მშობლიურ ენაზე ამეტყველება მოვახერხე ისე, რომ თავისუფლად გესაუბროთ, ისღა დამრჩენია ვიოცნებო რომ ოდესმე განგების ძალით საქართველოს ესტუმრებით ან სადმე ევროპაში ხეტიალისას მოულოდნელად ერთმანეთს შევეფეთებით და მე აუცილებლად გიცნობთ, მაშინ შევძლებ გულში ჩაგეკრათ და ჩუმად, მხოლოდ თქვენი ყურის გასაგონად ჩავიჩურჩულო : “ამიხდა ოცნება სინიორ” და მიუხედავად იმისა რომ თქვენ ვერ გაიგებთ ჩემს სიტყვებს, გული გულს იცნობს და მჯერა, თუკი განგება ერთმანეთს შეგვახვედრებს, კომუნიკაციასაც შეგვაძლებინებს, შემდეგ კი ბევრს, ძალიან ბევრს ვისაუბრებთ საერთო ინტერესებზე, მოგიყვებით თუ რაოდენ ბევრი საინტერესო მასალაა ჩვენს ქვეყანაში ეზოთერიკის, რელიგიის, მისტიკისა და სხვა იმ თემათა შესახებ რაც გაინტერესებთ და ვინ იცის აღმოაჩინოთ თუ რისი ტყავი მოსავს შოთა რუსთაველის მთავარ პერსონაჟს, “პრაღის სასაფლაო” ისტორიას მხოლოდ მეექვსე რომანად დარჩეს, ხოლო მსოფლიოს ახალი მეშვიდე რომანი მოევლინოს რომლის დაწერასაც ასაკის მიუხედავად შესძლებთ, გპირდებით.

დედამიწა დიდია, იმაზე დიდი ვიდრე წარმოგიდგენია, მზე ძალიან შორიდან ამოდის და ძალიან შორს ჩადის, მის სხივს ვერავინ შეავლებს ხელს რომ ჩემსავით დაიფერფლოს და კვლავ აღსდგეს ფერფლიდან ფენიქსივით, მეც შორს ვარ, შენგან მილიონი კილომეტრის დაშორებით, ერთ მიუვალ მთაზე დავიდე ბინა მას შემდეგ რაც უკანასკნელად გნახე.

არა, არ იფიქრო რომ სიცოცხლეს გავემიჯნე, რომ შენი დაკარგვით გამოწვეულ ტკივილს ვიამებ და მარტოობა მსურს მხოლოდ იმიტომ რომ დედამიწაზე სიცოცხლე აღარ მახარებს, პირიქით, მზის ყოველ ამოსვლას შენზე ფიქრით ვესალმები და ჩასვლისას შენზე ფიქრით ვემშვიდობები, მგონია რომ მის სხივს თან დაჰყვები რათა როგორც შემპირდი არასოდეს მიმატოვო, შენ ხომ ჩემი ანგელოზი იყავი, ხარ და მუდამ იქნები იმ მარადისობაშიც კი რომელიც მელის ამქვეყნიური ცხოვრების შემდეგ.

რა მინდა აქ? ჩემი ცხოვრების გარკვეული ნაწილიდან გარკვეული დრო გამოვყავი შენზე ფიქრისთვის, მინდა გავიხსენო ცისფერი სიზმარი წლების წინ რომ მედგა თვალწინ და მამშვიდებდა, სიცოცხლის ხალისს მიბრუნებდა, ძალას მმატებდა და ცხოვრების აზრს მაძლევდა.

ბედისწერა იყო ჩვენი შეხვედრა.

უკვე 2 წელი გასრულდება რაც აქ ვარ, დგება დრო აღთქმის შესრულების, ცხოვრებას უნდა დავუბრუნდე ძლიერი და ისეთი სრულყოფილი როგორადაც შენ მაქციე და დამტოვე, მაგრამ ამდენი ხნის ფიქრის, მონატრებისა და განსჯის შემდეგ ჩემ თავს მაინც მუდმივად ვუსვამდი ერთ შეკითხვას – რატომ მიმატოვა?  ზოგჯერ გეთანხმები  რომ ეს ასე იყო საჭირო, შენ ხომ მითხარი, უნდა განიცადო დიდი უბედურება რომ მიხვდე რა არის ბედნიერება, რკინა ცეცხლში მანამ უნდა აწრთო სანამ სრულყოფილი  არ გახდება, მაგრამ ზოგჯერ სისულელედ მეჩვენებოდა ყოველივე ეს და ბრაზი მახრჩობდა, ნუთუ უნდა დამეკარგე რომ სამყაროს ჩემი ძლიერი და სრულყოფილი სული მიეღო?

გუშინდელივით მახსოვს ამერიკის ერთი ღრუბლიანი დღე და ბრუკლინის ხიდის მოაჯირზე მდგარი მამაკაცი, რომელიც დიდხანს ფიქრობდა შეეძლო თუ არა მდინარე ისტში შთანთქმით მოეპოვებინა სულიერი სიმშვიდე და სხეულს გაყრილი ზეცაში თუ ჯოჯოხეთში ემყოფა, ოღონდ არა აქ, დედამიწაზე მრავალი ბოროტი და დაუნდობელი ადამიანის გვერდით და როდესაც გადაწყვეტილება მიღებულ იქნა, გამოჩნდა ქალი რომელმაც მხოლოდ ერთი წინადადებით შესძლო მისი ფიქრების უკუქცევა : ” ნუ  ჩაიდენ ამას, შენ ჩემზე ძლიერი ხარ და მე ამას დაგიმტკიცებ, იმიტომ რომ მიყვარხარ”.და მან დაუჯერა, იმიტომ რომ სწყუროდა სიცოცხლე, იმიტომ რომ იგი არასოდროს ჰყვარებიათ, უცხოს კი არა ახლობლებსაც კი, ამ უცხო, ულამაზესმა ქალმა კი უბრალოდ მშვიდად აუწყა რომ უნდა ეცოცხლა, რომ მას უყვარდა და შეეძლო მისთვისაც მიეცა სიყვარულის ნაპერწკალი.

და დაიწყო მრავალჯერ ნათხრობი ლამაზი ზღაპარი…ქალი და მამაკაცი… მეგობრობა და თანადგომა… ქალის თვინიერი, ნებაყოფლობითი მორჩილება და მამკაცის თვითშეფასების ამაღლება რომელსაც მოჰყვა დიდი ვნება და დიდი სიყვარული.

ჩემო ანგელოზო, აბა რა ვიცოდი მე, რომ შენ ჩემი სულის გადასარჩენად თვით განგებას სთხოვე გამოეშვი დედამიწაზე და ხორციელი სხეულით მომევლინე. ჯერ მაწამე, ყველა ტანჯვა და უბედურება ჩემთან ერთად გამოიარე და ყოველი დაცემის დროს ჩამძახოდი : ” შენ ჩემზე ძლიერი ხარ და ეს უნდა შესძლო”, შემდეგ მაბედნიერე და ყოველ წამს მაგრძნობინებდი შენს სიყვარულს და ეს ყოველივე იმიტომ რომ მე, ცხოვრებისგან დაჩაგრულს, გაბოროტებულ ადამიანს კვლავ მეგრძნო ადამიანად ყოფნის ბედნიერება, სიყვარულის შეგრძნება და საკუთარ თავზე გამარჯვება.

აბა რა ვიცოდი მე, რომ შენ საკუთარი თავი შემომწირე და როცა უკვე ბედნიერების მწვერვალზე ზეაღმართული ვლოცავდი იმ დღეს, როდესაც შენ გამოჩნდი ჩემს ბედკრულ ცხოვრების გზაზე, გთხოვდი მოგენიჭებინა ჩემთვის მარადიული ბედნიერება, გაგეხანგრძლივებინა ეს უსაზღვროდ ნეტარი წუთები, წამსვე დამანარცხებდი კვლავ ერთი წინადადებით : “ანგელოზი ვარ და ზეცაში უნდა დავბრუნდე, თუ დავრჩები წავიბილწები მიწიერი ცხოვრებით,  გავქრები, ჩემთან ერთად კი გაქრება შენი ძლიერება და ბედნიერებაც, რომელიც ახლა გაქვს”.

შენ, რომელსაც არასოდეს არაფერი გითხოვია, მუდამ ჩემთან იყავი, ჩემთვის ზრუნავდი, სწორედ მაშინ როდესაც ყველაზე ბედნიერი ვიყავი, მშვიდად მთხოვდი  მარტო დარჩენას, თითქოს შენთვის ადვილი იყო ჩემი მიტოვება, ეს შეძელი და მაჩვენე თუ რამდენად ძლიერი უნდა ვიყო მე !

და აი ახლა, როცა დგება დრო აღთქმის შესრულების, ცხოვრებას უნდა დავუბრუნდე, ამდენი ხნის ფიქრის, მონატრებისა და განსჯის შემდეგ უკვე აღარ ვბრაზობ რომ დაგკარგე, იმიტომ რომ მივხვდი ახლა როგორც არასდროს, ძლიერი და სრულყოფილი შევძლებ კვლავ გიხილო, შენ ხომ შემპირდი რომ არასოდეს მიმატოვებ და მუდამ იქნები ჩემთან.

მზე ჩადის, მისი სხივი რომელსაც მუდამ თან ახლავს ჩემი ანგელოზი, სახეზე მელამუნება და რწმენას მმატებს რომ შეგხვდები, პირველივე შეხვედრისას თვალებში ჩაგხედავ და გეტყვი: ” საყვარელო ჩემო ანგელოზო, მე ზეცას ვხედავ შენს თვალებში, შენ შეგიძლია მხოლოდ ერთი შეხედვით და სიტყვით მტანჯო ან მაბედნიერო, იმიტომ რომ შენ ხარ ის ქალი ვინც შთამაგონა რომ ადამიანი ვარ და შემიძლია კვლავ მიყვარდეს !”

„თუ ხარ შეყვარებული ჩამოდი ვერონაში“-უკვე მრავალი წელია ამ სლოგანით ეპატიჟება შეყვარებულ წყვილებს ქალაქი და ვალენტინობის დღესასწაულთან დაკავშირებით აწყობს ფესტივალს.ქალაქის მოედანზე(სადაც ტიბალტი ჰკლავს მერკუციოს და შემდეგ რომეო ძიობს შურს@ფრანკო ძეფირელის ფილმი),Piazza Dei Signori ფესტივალის დღეებში ეწყობა ბაზრობა,დახლები რომლებიც გულის ფორმით არის განლაგებული,უამრავი სუვენირებითა და რომანტიული საჩუქრებითაა სავსე, ქუჩები კი და განსაკუთრებით ერთი,წითელი ფერის ფარნებით ნათდება.არა,ნუ იფიქრებთ რომ ეს ამსტერდამის წითელი ფარნების მსგავსი ქუჩაა,იგი ყველაზე რომანტიულ ადგილამდე,ჯულიეტას სასახლემდე მიგიყვანთ.

ხევსურ ბიჭს ფშაველის გოგო შეყვარებია,ხიფათიანი ყოფილა სასიძო, ძველისძველი წყენაც ყოფილა ოჯახებს შორის და ორივე მხარე ეწინააღმდეგებოდა შვილების ქორწინებას, არადა, სული მისდიოდათ შეყვარებულებს ერთმანეთისთვისო. ამბობენ, შუამთის მონასტერში გადაუწყვეტია მამას ფშაველი ქალიშვილის ჩაკეტვა – მონაზვნად აღიკვეცები, უფლის მორჩილი იქნები, მაგ გიჟს კი შენს თავს არ გავატან, სხვა თუ არაფერი, ომში წავა და მაინც მალე დაგაქვრივებსო.
ხევსურ ალუდას ღამით გაუტაცებია საცოლე და დილით, როცა ქალი მამას სამონაზვნედ უნდა მიებარებინა, ჯვარი დაუწერიათ. ჯერ ძველისძველ ციხეში ჩაკეტილან, მერე კი, როცა სიმამრის რისხვა დამცხრალა, ვერენის ნასოფლარზე დასახლებულან.

ჩვენი სიყვარულის ქალაქის სიღნაღის მსგავსად,ხელისუფლებას შეუძლია ქართველი რომეო და ჯულიეტას ამბავზე აგებული პიარით,ტურისტებისთვის საინტერესო დაბად აქციოს ეს სოფელი.

მე კი შემიძლია მუდამ თბილად და სიყვარულით დაგხვდეთ ჩემს ბლოგზე,სადაც ამ ერთი წლის განმავლობაში არცთუ ისე ბევრი პოსტი დაიწერა,მაგრამ ერთგული მკითხველი მაინც არ მომკლებია,მიუხედავად იმისა რომ არ ვწერ რეგულარულად და არც განსაკუთრებულად საინტერესო თემებს ვთავაზობ ჩემს მკითხველს. დიახ,ფაიფურის ანგელოზი შარშან 14 თებერვალს,ვალენტინობაზე დაიბადა და არ იცოდა რომ ამ დღეს ბლოგის შექმნით კი არა,საყვარელი ადამიანისთვის სითბოს გაცემით უნდა ყოფილიყო დაკავებული)

ალბათ უკვე მიხვდით ან ვერც კი წარმოგიდგენიათ რომ ამ ჩემთვის,ახლა უკვე ძალიან საყვარელი ბლოგის გახსნას შეეწირა ჩემი ურთიერთობა,მაგრამ არ ვნანობ,მე ხომ თქვენ გიპოვეთ!

ჰოდა ყველას,ვინც მკითხულობს და ვისაც ვკითხულობ(ნუ განსჯით ბლოგროლით)) სიყვარულით სავსე ბედნიერებას და სიბერემდე ერთამანეთით ტკბობას გისურვებთ, ნუ დაელოდებით ვალენტინობას და სიყვარულის ოფიციალურად აღიარებულ დღეებს,ნურც ჩაიციკლებით რომ აუცილებლად ამ დღეებში უნდა აღნიშნოთ ან დაამტკიცოთ თქვენი სიყვარული,უბრალოდ გიყვარდეთ და აუცილებლად წადით ვერონაში თუნდაც მარტო იყოთ,სრულიად შესაძლებელია იქ იპოვოთ მარადიული სიყვარული და ლამაზ,ჩემი ბლოგის მსგავს თბილ ფერებში,ბედნიერების სუნით გაჟღენთილები მრავალი წლის მერეც ასე გრძნობდეთ ერთმანეთს!

“რიონის დასავლეთით მთის ძირას არის ხომლის კლდე ფრიად მაღალი,მიეღო ამას სახელი ესე სიმართლით ხომლის ვარსკვლავის სწორობით”

რასაც ადასტურებს სულხან-საბა ორბელიანის განმარტება რომ ხომლი ვარსვლავთკრებულია. იგი დაულაშქრავთ მოგზაურებს რათა ამოეხსნათ მასში დამარხული საიდუმლო მაგრამ მიუვალი კლდეები და გამოქვაბულები საიმედოდ ინახავდა მეფეთა საგანძურს და დღემდე მეცნიერთა ინტერესის და კვლევის ობიექტად რჩება,ადგილობრივი მოსახლეობა კი მეხსიერებაში შემონახული გადმოცემებით აცოცხლებს შორეულ წარსულს.

XIII საუკუნეში ჯალალედინის მიერ მოოხრებული საქართველო მონღოლთა კოალიციის წინააღმდეგ სრულიად უმწეო აღმოჩნდა,სწორედ ამ პერიოდის ჟამთააღმწერელი “ქართლის ცხოვრებაში” წერს რომ აქ ხვამლის მთის ქვაბულებში მეფეთა განძთსაცავი ყოფილა “მაშინ არღარა იყო ღონე. დაამტკიცეს, რათა გაყონ სამეფო საჭურჭლე ორად…თბილისი ორად,ქუთათისი ორად და თავადნი და ერისთავნი ურთიერთშეასწორეს ნიკოფსიიდან დარუბანდამდე.და განყვეს სამეფო და საჭურჭლენი გარნა ხვამლსა ქვაბსა რომელ იდვა,მცირე გამოიღეს და გაიყვეს და უფროისი ქვაბსა დაუტევეს.ხოლო იგი ჯაჭვსა ხელდებული სალმასური და თვალი იგი პატივისცემული გვრდემლი და მარგალიტი იგი დიდი,რომლისა სწორი არავის სადა უხილავს,ესე სამივე რუსუდანის ძესა დავითს მიუხვდა…”;“ოდეს ქვეყანას გაუჭირდეს,ხვამლის მთამ გადაარჩინოს”-სწორედ ამ და სხვა წერილობითმა ცნობებმა დააინტერესა მეცნიერები.

არაოფიციალური ცნობით 1939 წელს სტალინის პირადი დავალებით ცნობილი მთამსვლელი ალიოშა ჯაფარიძე ხვამლის ქვაბულების დასათვალიერებლად 2 მუშასთან ერთად გაემგზავრა,თუმცა არავინ იცის რა ნახა იქ,სავარაუდოდ ვერაფერი რადგან უკვე ოფიციალურად პირველი ექსპედიცია იმავე მთამსვლელმა ალიოშა ჯაფარიძემ 11კაციან ჯგუფთან ერთად განახორციელა,ჯგუფში იყვნენ მწერალი ლევან გოთუა რომელსაც აღწერილი აქვს ლაშქრობის დეტალები და ცნობილი არქეოლოგი გოგი ლომთათიძე.ექსპედიციამ ქვაბულში რამოდენიმე დღე დაჰყო და დაასკვნა რომ განძი გატანილია, წამოსვლისას კი დატოვეს წერილი რომელიც 1984 წელს მეორე ექსპედიციის ჯგუფმა აღმოაჩინა რევაზ შალიბაშვილის მეთაურობით.მათ ფირზე აღბეჭდეს ქვაბულები და თან წამოიღეს წინა ჯგუფის მიერ დატოვებული წერილი.

მესამედ უკვე 2007 წელს გურამ გაბიძაშვილმა განიზრახა ხვამლის მთის მღვიმეების ვიზუალური შესწავლა და მათი მეცნიერული გამოკვლევა.ბატონმა გურამმა სამწლიანი პროგრამის თანხა მოიძია,შემოიკრიბა გამოცდილი არქეოლოგები, გეოლოგები, არქიტექტორ-რესტავრატორები, ხელოვნებათმცოდნეები და გამოცდილ მთამსვლელებთან ერთად ზუსტად იმ მარშრუტით  დალაშქრა ხვამლი,როგორც წინა ორმა ექსპედიციამ,მოინახულა ის ქვაბული რომელიც სავარაუდოდ განძთსაცავად გამოიყენებოდა და დაასკვნა რომ შესაძლოა ეს მხოლოდ შესასვლელი იყოს,რადგან აქ არაერთი სხვა ღიობია რომელიც კლდის სიღრმეში შედის გვირაბის სისტემით,ჩემი ვარაუდით კი თუკი საგულდაგულოდ გადამალეს ლაბირინთის სისტემაც შეიძლება იყოს.ხვამლის მთას კიდევ 19 ასეთი გამოქვაბული აქვს,რომელშიც ჯერ არავის შეუღწევია და თავისთავად იმედს ვიტოვებ რომ ოდესმე გამოიკვლევენ.(თუ დიდი კაშხალის მშენებლობა არ დააზიანებს ხვამლის ტერიტორიას,რაც სამწუხაროდ მოსალოდნელია.ი.ხ.პოსტი)

ბატონი გურამის მოსაზრებით ქართველებს ოდითგანვე მოგვდგამს მიწისქვეშა ქალაქების მშენებლობის კულტურა,თუნდაც რად ღირს თამარის ვარძია რომლის ახლანდელი სახე სინამდვილეში ქალაქის უკანა ნაწილია,ფასადი ხომ მიწისძვრამ ჩამოანგრია,რომელიც ისე ფარავდა ქალაქს რომ ვერავინ ამჩნევდა.სწორედ ამ ძეგლის გათვალისწინებით სრულიად შესაძლებელია საქართველოს მეფეებს ხვამლის მთის დაფარული და მიუვალი ბუნებრივი ქალაქ-ქვაბული გამოეყენებინათ განძთსაცავად, ხოლო ჟამთააღმწერელის ზემოთხსენებული ჩანაწერი დაშიფრული კოდი იყოს,რომლის მსგავსი ეპიზოდი შოთა რუსთაველს “ვეფხსიტყაოსანში” აქვს აღწერილი.

როდესაც ტარიელი და ავთანდილი ქაჯეთის ციხის ასაღებად შეიყარნენ,ტარიელი ამბობს: “მე ოდეს ქვაბნი წავუხვენ,დავხოცე დევთა დასები,მას აქეთ მათი აქა ძეს საჭურჭლე ძვირ-ნაფასები” მართლაც შევიდნენ,გაიარეს 40 ოთახი და “პოვეს საჭურჭლე უსახო,კვლა უნახავი თვალისა,ჩნდის მარგალიტი,ოდენი ბურ-თისა საბურთალისა.” ანუ ნახეს “ქართლის ცხოვრებაში” ნახსენები “მარგალიტი იგი დიდი,რომლის სწორი არავის სადა უხილავს”, ნახეს ზარდახანა ,სადაც უამრავი საბრძოლო იარაღი იყო და კიდობანი წარწერით “აქა ძეს აბჯარი საკვირველიო,ჯაჭვ-მუზარადი, ალმასი,ხმალი ბასრისა,მჭრელიო.” რაც არის ზუსტი ახსნა “ქართლის ცხოვრებაში” ნახსენები “ჯაჭვი სალმასური” ანუ ალმასებრ მჭრელი დანა,მტკიცე რკინა რითაც აიხსნება  “გვრდემლი” -ის მნიშვნელობაც,რომელსაც სიმბოლური დატვირთვა აქვს და უკავშირდება დღესდღეობით კარგად დავიწყებულ რკინის დამუშავების საიდუმლო ცოდნას.

ტარიელმა და ავთანდილმა მართლაც გამოიტანეს აღჭურვილობა,”ოქროც რამე წარიტანეს, მარგალიტი ღარიბები” და რაც მთავარია ” გამოვიდნენ, გამობეჭდეს ორმოცივე საჭურჭლები” რაც ჟამთააღმწერელის ცნობას ხსნის-ძნელბედობის ჟამს ქვაბულიდან მართლა გამოიტანეს მცირე განძი და ის დავით ნარინს შეხვდა,ხოლო უმეტესი იქვე დატოვეს.

რაც შეეხება რკინის დამუშავების საიდუმლო ცოდნას,თუ გადავხედავთ მითოლოგიებს,თუნდაც ტროას ომს,ხომ არ იფიქრებთ რომ ბერძნები 26 წელიწადი მართლა ელენეს გამო შეაკვდნენ ტროას? ახლა უკვე ცნობილია რომ იმ ეპოქაში ტროა ხმელთაშუაზღვის აუზში მოწინავე კულტურის მფლობელი ცივილიზაცია და უკანასკნელი ციხესიმაგრე იყო რომელიც დაეცა ინდოევროპელების შემოსევის შედეგად.სწორედ ტროელები ანუ პროტოიბერიელები ფლობდნენ რკინის დამუშავების ტექნოლოგიას და უამრავი ვერსიით სწორედ ტროადან დევნილებმა შეაფარეს კოლხეთს თავი.

ასევე ბერძნული მითის თუ ლეგენდის მიხედვით ჰერაკლე იოს დავალებით უნდა აუყვეს ფაზისის მარცხენა მხარეს (დღევანდელი მდ.რიონი)  მიადგეს გამოქვაბულს, საიდანაც წყალი გადმოედინება, გადააგდოს ეს წყალი,შევიდეს შიგ და იხსნას პრომეთე მრავალწლიანი ტანჯვისგან. იქნებ ამ წყლის გადაგდება კოდირებულად მომავალი კაშხლის აშენებასთანაც არის კავშირში? პრომეთე იგივე ამირანი ხომ სავარაუდოდ იმ ცივილიზაციის სახეა რომელიც დიდი ხანია ეწამება ცეცხლის(მოდი დავარქვათ რომ ცეცხლში რკინის გამოჭედვის ხელოვნების) კაცობრიობისთვის გაზიარებისთვის?იქნებ კაშხლის მშენებლობამ თუ არ შეაჩერეს დააჩქაროს მაინც ხვამლის მთის გამოქვაბულების გამოკვლევა და მართლაც აღმოაჩინონ რაიმე ღირებული ჩვენმა მეცნიერებმა?ბევრი კითხვები დამიგროვდა.

გურამ გაბიძაშვილის ექსპედიციამ გაიკითხა ადგილობრივებში და აღმოაჩინა რომ მართლა არსებობს მსგავსი წყლის გამოსავალი,მათ ნახეს ეს გამოქვაბული რომელსაც “ვერძისთავა” ეწოდება და რომლიდანაც წყალი ისე გადმოქუხდა რომ რიონს თითქმის კეტავდა.ადგილობრივებმა ახსნეს რომ წლის სხვადასხვა პერიოდში წყლის ნაკადი ხან ცხენისწყლისკენ მიდის,ხან რიონისკენ,რასთან დაკავშირებითაც თურმე არსებობს ლეგენდა: იქ გევლეშაპია გაწოლილი და საითაც გადაბრუნდება,წყალსაც იმ მიმართულებით უცვლის გეზს. “ვერძისთავა”-ც გამოსაკვლევია სპალეოლოგების მიერ.

აპოლონ როდოსელი “არგონავტიკაში” წერს : “ქუტაიის ხმელეთზე და კირკეს ველზე ამარანტის შორეული მთებიდან ფაზისი მოაგროებს თავის ფართე ნაკადს ხელმარცხნივ ახლა იყო მაღალი კავკასიონი,აიას ქალაქი ქუტაისი.” ზუსტად ამ ადგილას მოესმათ არგონავტებს პრომეთეს გმინვა.ამ ვერსიას ამტკიცებს მეორე საუკუნის დროინდელი ფილოსოფი არიანე რომელმაც დასავლეთ საქართველოში იმოგზაურა და დაწერა რომ,კავკასიაში არის მთა რომელზეც თქმულებისამებრ, ჰეფესტოს ბრძანებით მიჯაჭვულია პრომეთე.უფრო ადრე კი სტრაბონი წერდა პრომეთე და კოლხ-იბერთა გმირი(ამირანი) ერთიდაიგივე უნდა იყოსო.

ამ და სხვა კიდევ მრავალი წყაროს მიხედვით ცხადია რომ პრომეთე სწორედ ხვამლის მთაზეა მიჯაჭვული,ხოლო მის მიერ მოტაცებული ზეციური ცეცხლი ცოდნასთან ასოცირდება,რომელმაც კაცობრიობა ცივილიზაციის გარკვეულ საფეხურზე აიყვანა და ეს ცოდნა უკავშირდება რკინას ანუ მეტალურგიას და სიმბოლურად განასახიერებს  ”ოქროს საწმისს”,ტროელი ელენეს გამო თავგანწირვას რომ თავი დავანებოთ ნუთუ ბერძნები კოლხეთში მართლა ცხვრის ტყავის გამო მოვიდნენ? არამცდარამც.შესაბამისად გამოდის რომ ყველაფერს მისტიკური და სიმბოლური დატვირთვა აქვს,ისევე როგორც თავად ხვამლის ვიზუალურ სახეს და სახელს.ცნობილია რომ ვერძის ოქროს საწმისს არესის ჭალაში გველეშაპი იცავდა,ხვამლის მასივი კი ძალიან გავს უზარმაზარ  გველეშაპს.რაც შეეხება სახელს ხომლი ანუ  ვარსვკლავთკრებული ცხადია რომ კოსმიური დატვირთვისაა.უძველეს დროში ქურუმები ფლობდნენ ასტრონომიულ ცოდნას და ამბობდნენ რომ რაც დედამიწაზე ხდება ის ზუსტად აირეკლება ცაზეო,იან გეველის ატლასში კი ჰიდრას თანავარსკვალვედს თუ იპოვით და დააკვირდებით დაინახავთ გაწოლილ გველეშაპს რომელსაც ზურგზე თასი ადგას,კუდთან ყორანი უზის,ქვემოთ კი ჩანს არგოს თანავარსკვლავედი.ეს თასი შეიძლება გრაალის არტეფაქტი იყოს ანუ ოქროს საწმისი,ხოლო ყორანი ის მტაცებელი რომელიც მიჯაჭვულ ამირან-პრომეთეს უკორტნის გულ-ღვიძლს.აშკარაა რომ ყველაფერი კოსმიურ სფეროს ეხება,ხვამლის ერთ გამოქვაბულში აღმოჩენილია პიქტოგრამული ნამუშევრები რომლებიც ზოდიაქოებს აღნიშნავს:”მერწყული”,”თხის რქა”,ცხენზე მჯდომი მერკური და ვენერა,იგივე ისიდა და ოსირისი,”მშვილდოსანი”,პატარა ცხენი და შუბოსანი მეომარი იგივე მარსი,მზის სიმბოლო და ოთხკუთხედში ჩახაზული გასაღები,რომელიც ანქის გასაღებს ჰგავს ი.ხ.პოსტი.

გურამ გაბიძაშვილის ექსპედიციაში მყოფმა პროფესიონალებმა და მათ გვერდში მდგომმა მკვლევარებმა სპეციალური ასტრონომიული პროგრამით აღადგინეს  ძვ.წელთაღრიცხვის 5604 ცის ვარსკვლავიანი სურათი,როდესაც ზუსტად ემთხვევა მერკურის,ვენერას,მარსის და მშვილდოსნის განლაგება ხვამლის გამოქვაბულში დახატულ პიქტოგრამის სქემას და რაც არ უნდა საოცარი იყოს ეს კომბინაცია არცერთ სხვა წელს არ მეორდება.რას უნდა ნიშნავდეს ეს?

აღნიშნული წელი ემთხვევა დედამიწაზე მომხდარ უკანასკნელ  წარღვნას 5604 წელს ძველი წელთაღრიცხვით,ხოლო თანამედროვე გადათვლით სწორედ 5604 წელია შუმერებისა და ასევე ქართველების საწყისი დასაბამიდან აქამომდე ანუ ქრისტეს დაბადებამდე.ამ ფაქტმა წარმოშვა ვარაუდი რომ კედელზე წარღვნის შემდგომი ახალი ასტრონომიული სურათია დაფიქსირებული, რაზეც ამ ექსპედიციის მიერ გადაღებული ფილმიც არსებობს.რომლის ერთ ეპიზოდში გერმანელი მეცნიერი ამბობს : ეს არის განუმეორებელი პანორამა,როემლსაც ვარსკვლავთკრებული ქვია,ხვამლის თავზეა და ზოდიაქოები ერთმანეთის მიყოლებით გადადიანო.

და რა გასაკვირია? ხვალმის მთაზე ხომ პრომეთე-ამირანია მიჯაჭვული,პრომეთეს ძმაა ატლანტი,რომელიც ზევსმა დასაჯა და ცის თაღი დააჭერინა ხელში,ამ ატლანტის შვილები არიან პლეადები რაც ვარსკვლავთკრებულს ნიშნავს.ასე რომ ბატონი გურამის აზრით ყველა გზა რომში კი არა,აქ ხვამლისკენ მოდის: აქ იყო ან არის მეფეთა განძთსაცავი,აქ მიაჯაჭვეს პრომეთე-ამირანი, აქამდე მოაღწია ჰერაკლემ, ჰეფესტომ, აქეთკენ ისწრაფვოდნენ არგონავტები,მზის ღმერთ ჰელიოსის შვილის აიეტის სამფლობელო კოლხეთში.აქ მოდიოდა და პრომეთეს სისხლის წვეთებისგან ამზადებდა მედეა წამლებს და თუკი უხსოვარი დროიდან ასე იზიდავდა ხვამლი ყველას,ნუთუ იმის ღირსი არ არის მივხედოთ და გადავარჩინოთ ეს არქეოლოგიური ობიექტი,ვინ იცის რას მალავს იგი.

სავარაუდოდ მიწისქვეშა ქალაქს რომელიც ჯერ არავის უნახავს და რომელსაც სავარაუდოდ უცვლელად აქვს სახე შემონახული,აქ ხომ უხვად არის მიმობნეული პატარა ქვებიც კი რომლებიც სულაც არაა უბრალო,მათ შორის მრავლად შეხვდებით ისეთებს,ზედ ნიჟარებისა და თევზის ფარფლების ანაბეჭდი რომ ატყვია და მილიარდ წელს ითვლის იმ დროიდან,როცა აქაურობა ჯერ კიდევ ზღვის ფსკერი იყო.იქნებ აქ არის ატლანტა ან შუმერთა ქალაქი “არათა”

მანამდე კი ერთგული ძაღლი ლოკვით ცდილობს  ჯაჭვის განლევას,მაგრამ ყოველწლიურად ვნების  ხუთშაბათს ზევსის მიერ მიჩენილი მჭედლები ანახლებენ ჯაჭვს.გადმოცემით 7 წელიწადში ერთხელ გამოქვაბული იხსნება და პრომეთე-ამირანის დანახვაც შესაძლებელია,რეალურად კი ხვამლისკენ მიმავალი გზა ციხეებითაა მოფენილი,მათი ძველი ფენები,ქვედა შრეები ძალიან არქაულია.ზოგიერთი ციხის სტრუქტურა მიუთითებს რომ იგი ფეოდალურ ხანაზე გაცილებით ადრეულ საუკუნეებშია აგებული აქედან გამომდინარე კი იბადება კითხვა რომელიც პასუხს ელოდება: რას იცავდნენ ასე უძველესი ციხეები,რა იყო მნიშვნელოვანი,რა საიდუმლო ინახება ხვამლის მთაში?

პ.ს. თუ გავითვალისწინებთ ამ ყველაფერს სადაც ბერძნები დამპყრობელის როლში გვევლინებიან და ინდოევროპულ რასას წარმოადგენენ ახლა უკვე აღარც უნდა გაგვიკვირდეს რომ მედეას ცილი დასწამეს შვილების მკვლელობაში.ვფიქრობ რომ ბერძნებმა მიუხედავად იმისა რომ გვერდი ვერ აუარეს კოლხეთის ხსენებას,მაინც შეძლეს და მსოფლიოს ისტორიის რუქაზე კოლხეთს ერთი შავი ლაქა დაადეს შვილების მკველელი დედის სახით რათა გაებათილებინათ ამ ტერიტორიის უნიკალურობა)

პროექტს თურქეთის სახელმწიფო ახორციელებს,(ცნობისთვის თურქულ სამშენებლო კომპანიას რომელსაც არცთუ დიდი ხნის წინ თურქეთის ტერიტორიაზე ერთ-ერთი ჰიდროელექტროსადგურის მშენებლობა უნდა დაეწყო,ქვეყნის მთავრობამ აუკრძალა პროექტის განხორციელება მხოლოდ იმიტომ რომ კაშხლის მშენებლობას 2 თურქული სოფელი შეეწირებოდა) ისინი ორ სოფელს გაუფრთხილდნენ და შესაბამისად რა გასაკვირია რომ მისი ექსპერტები თვლიან რომ ჩვენი ტერიტორია მეწყერსაშიშ ზონად არ ითვლება და განსაკუთრებული სეისმოაქტიურობით არ გამოირჩევა, რომ ტერიტორიაზე არ არსებობს წითელ ნუსხაში შეტანილი ფლორა და ფაუნა და რომ ლეჩხუმის კლდე-დაღმართზე ცხენისწყლისა და რიონის ხეობებს შორის გართხმულ ხვამლის მთის აღკვეთილი და დაცული ტერიტორიები არ ხვდებიან პროექტის ზემოქმედების არეალში.

რეალურად კი მშენებლობის არეალი 32 კმ-ს მოიცავს,აქედან 27 კმ წყლის დაიფარება, დაიტბორება 14 სოფელი,კულტურისა და ბუნების ძეგლები,განადგურდება წითელ ნუსხაში შეტანილი ფლორისა და ფაუნის სახეობები,საფრთხეს შეუქმნის მდინარე რიონის აუზს და შავი ზღვის აკვატორიას კერძოდ ქ.ფოთის სანაპირო ზოლს და იმოქმედებს მდ.რიონზე განლაგებულ სხვა მცირე ჰესებზე. უნდა გამოვემშვიდობოთ სვანეთში რეკრეაციული ზონის შექმნას,მესტიაში სათხილამურო ტურიზმის განვითარების მომავალს,რადგანაც ჰესების აშენება კლიმატის სერიოზულ ცვლილებას გამოიწვევს და შესაძლოა სვანეთში სველი თოვლი მოვიდეს ან საერთოდ აღარც იყოს თოვლი.რას მივიღებთ შედეგად? გაღებული მსხვერპლის ფასად საქართველოს ენერგორესურსით წარმოებულ ელექტროენერგიას 20 წლის განმავლობაში მხოლოდ თურქეთი მოიხმარს.კლიმატური ცვლილებების გამო სათხილამურო ტურიზმის განვითარების პერსპექტივა აღარ გვექნება და გამოვა რომ ამ სფეროში ჩადებული ინვესტიციები არამიზნობრივად დაიხარჯა. 20 წლის შემდეგ კი სახეზე იქნება სოციალურ,დემოგრაფიულ,ეკოლოგიური ზარალი,რომელიც ეკონომიურ სარგებელზე ბევრად მეტი იქნება.

შ.პ.ს. “გეოგრაფიკის”  დაკვეთით მოწვეული ექსპერტების მიერ ჩატარებული საველე დაზვერვით რიონის ხეობის 13 დასახლებულ პუნქტში ისტორიულ-მხატვრული მნიშვნელობის ურბანული არეალები და არქიტექტურული ნიმუშები გამოიკვეთა, რომელთაც ნაწილობრივ დატბორვა ემქურება,ამათგან 19 ძეგლის სტატუსს იმსახურებს,დანარჩენი 23 არქეოლოგიური მასალის შემცველი ობიექტი,რომელთა სავარაუდო ხანა ქვის ხანიდან შუასაუკუნეების ჩათვლით პერიოდს მოიცავს უშუალოდ დატბორვის ზონაში ხვდება.არადა ისტორიკოსთა აზრით ეს ტერიტორია, უმთავრესად კი ლეჩხუმი უძველესი დროიდან იყო დასახლებული და გეოგრაფიულ-არქეოლოგიური მონაცემებით კოლხური კულტურის ცენტრად არის მიჩნეული.რომ არ ჩამოვთვალო ამ დგილებზე გაბნეული X-XIV საუკუნეების ძეგლები,ლეჩხუმის უმთავრესი ღირსშესანიშნაობა ხვამლის მთა საფრთხის ქვეშაა.ტვიშის კაშხლიდან 100 მეტრში ბუნების დაცვის მსოფლიო ფონდის მიერ შემოთავაზებული სარეზერვო ტერიტორიიდან ხვამლის მთის რამოდენიმე სატყეო ნაკრძალი კვარტალი დაიტბორება.

საქართველოში მოქმედი სახელმწიფო კანონმდებლობით კი გათვალისწინებული არ არის

1.saqarTvelos kanoni garemoze zemoqmedebis nebarTvis Sesaxeb

2.saqarTvelos kanoni kulturuli memkvidreobis Sesaxeb

იმ ნორმალურ ქვეყნებში,რომლისკენაც მივილტვით თითოეულ არქეოლოგიურ ძეგლს უფრთხილდებიან და პარალელურად შემოსავლის წყაროდ აქცევენ,ჩვენ კი ფაქტია რომ ნებისმიერ არქეოლოგიურ ობიექტს თვით საერთაშორისო კონვენციების მიხედვითაც კი არ ვაქცევთ ყურადღებას,ოღონდ ეკონომიური სარგებელი იყოს!

1.evropis konvencia arqeologiuri memkvidreobis dacvis Sesaxeb (londoni, 1969)

2.msoflio kulturuli da bunebrivi memkvidreobis dacvis konvencia (parizi, 1972)

3, evropis konvencia arqiteqturuli memkvidreobis dacvis Sesaxeb (grenada 1985)

4.arqeologiuri memkvidreobis dacvis konvencia (la-valeta, 1992)

5.evropis konvencia ladSaftis dacvis Sesaxeb (florencia, 2000)

შესაბამისად ევროპა ბოლო 10 წლის განმავლობაში უკვე ქარის ენერგიას გამოიყენებს,ჩვენ კი ბუნების ხარჯზე საკუთარ საუკუნოვან ძეგლებს თურქებზე ვყიდით.ჩვენი ექსპერტების კვალიფიციურობაში თუ ეჭვი შეგვაქვს,მე პირადად ერთი ამერიკელი ექსპერტის სიტყვებს მოვიყვან მაგალითად :“რად გინდათ ეს გიგანტური კაშხლები,მშვენიერი მცირე ჰესების ქვეყანა ხართ,უამრავი ჩქარი მდინარე და ჩანჩქერი გიჩხრიალებთ ქვეყანაში,ჯობს მეტი დაჯდეს რამოდენიმე ჰესის მშენებლობა,ვიდრე წყალმა წაგიღოთ და თქვენი ლამაზი ბუნება და არაჩვეულებრივი კლიმატი შეიცვალოსო”.არ ეთანხმებით? მე გაოცებული შევყურებდი და ვფიქრობდი უცხოელიც კი ისე აღიქვამს მოსალოდნელ საშიშროებას თითქოს ეს მისი ქვეყანა იყოს.

დავკარგავთ რაჭა-ლეჩხუმის კურორტებს,მთელ დასავლეთ საქართველოს და ქ. ქუთაისს აღორძინების ნაცვლად სინესტე და შესაბამისად შმორის პრობლემა შეემატება.სწორედ ამიტომ  ”საქართველოს მწვანეთა მოძრაობა”

`mogiwodebT yvelas: politikosebs, mTavrobis wevrebs, regionaluri municipalitetebis warmomadgenlebs, rom gadawyvetilebebis miRebisas ixelmZRvaneloT ara SesaZlo ekonomikuri sargeblis miRebiT, aramed qveynis axlandeli da momavali Taobebis interesebis gaTvaliswinebiT~

ხვამლის მთა კი იურიული პერიოდის კირქვებისგან აგებული,მდიდარი კარსტული მღვიმეებით და მიწისქვეშა წყალსატევებით,რომლებიც ერთმანეთს ფარული ჯერ კიდევ გამოუკვლეველი მიწისქვეშა გვირაბებით უკავშირდება,რომელზეც გვამცნობენ რომ ოდესღაც აქ მეფეთა განთსაცავი ყოფილა,  `odes qveyanas gauWirdes, xvamlis mTam gadaarCinos~…  ამ და არაერთმა სხვა წერილობითი ცნობით დაინტერესებულმა ქართველმა მეცნიერმა რომ დალაშქრა, არაოფიციალური ცნობით თვით სტალინის მიერ დაფინანსებული ექსპედიციით, შემდეგ 2007 წლიდან კი ბატონ გურამ გაბიძაშვილმა შეისწავლა.(ექსპედიციის წევრებმა აქ არაერთ ღიობს მიაგნეს რომლებიც კლდის სიღმეებისკენ მიდის და ბოლომდე შეუსწავლელია,მაგრამ სავარაუდოდ მეფეები ხაზინის აღმოჩენის მცირე ალბათობასაც არ დაუშვებდნენ და სწორედ ამიტომაც არის ეს ადგილები მიუვალი და შეუღწევადი თუმცა დაფინანსების შემთხვევაში მოგვარებადი.) ჰესების მშენებლობით გამოწვეულ ბუნებრივი სტიქიების შედეგად თანდათან ჩამოიშლება და გამოუკვლეველ გამოქვაბულებს და დამარხულ საიდუმლოებებსაც სამუდამოდ ჩარეცხავს.

თუ გული შეგტკივათ სხვებთან ერთად თქვენც მოითხოვეთ მორატორიუმის გამოცხადება ჰიდროელექტროსადგურების მშენებლობაზე მანამ,სანამ სპეციალისტების, დამოუკიდებელი(მათ შორის,უცხოელი)ექსპერტების, გარემოს დაცვითი ორგანიზაციებისა და საზოგადოების წარმომადგელების მონაწილეობით არ მოხდება მოსალოდნელი შედეგების მეცნიერული პროგნოზირება, კომპეტენტური შეფასება – საექსპერტო ანალიზი ჩაუტარდეს ყოველ ცალკეულ პროექტს (მათ შორის,მცირე ჰესების პროექტებს,რომლებმაც გარკვეულ შემთხვევაში,არანაკლები ზიანი შეუძლება მოიტანონ). ყველა მოსალოდნელი შედეგი,დადებითიც და უარყოფითიც, ფართო საზოგადოებისთვის ცნობილი გახდეს,საჯარო განხილვის საგნად იქცეს და საბოლოო, გონივრული გადაწყვეტილება ხელისუფლებამ საზოგადოებასთან შეთანხმებით მიიღოს.

ხელი მოაწერეთ შემდეგ განცხადებას ლინკზე

განცხადება გიგანტური ჰესების წინააღმდეგ.

კატეგორიულად ვეწინააღმდეგები გიგანტური ჰესების(ხუდონის,ნამახვანის კასკადისა და სხვ.) და ყველა ტექნიკური ობიექტის აშენებას,რომლებიც ანადგურებენ საქართველოს ბუნებას, სიწმინდეებს, არქეოლოგიურ ძეგლებს,იწვევენ მოსახლეობის მასობრივ აყრას სამკვიდრებელი ადგილიდან. მოვითხოვ,შეწყდეს დაგეგმილი ჰიდროელექტროსადგურების მშენებლობა.

შეუერთდით ამ გვერდს და იაქტიურეთ.

მიიღეთ მონაწილეობა ბლოგის გამოკითხვაში   

მიუხედავად იმისა რომ ჩვენში შობა 7 იანვარს არის და კათოლიკურ შობას არ აღნიშნავენ,ოჯახში წელს პირველად მოვრთეთ ნაძვის ხე 25 დეკემბერს.აქამდე ყოველთვის 30 ში ან 31 ში ვდგამდით ან სულაც გვახსენდებოდა რომ ნაძვის ხე არ გვქონდა და კრეატიულად ვაგვარებდით პრობლემას.წელს წინა წლებისგან განსხვავებით ნაძვის ხის ვარიანტებზე ფიქრი ჯერ კიდევ დეკემბრის დასაწყისში დაიწყო, საბოლოოდ ერთმა იდეამ გადაწონა ყველა სხვა იდეები.ფოტოზე თქვენ ნაძვის ხის შიდა ნაწილს ხედავთ,რომელიც კედელზეა მიმაგრებული,ეს მწვანე საფეხურებივით აწყობილი ზოლები სინამდვილეში პლასტმასის თხელი ფირფიტისგან გამოჭრილი ნახევარსფეროს ფორმებია.25 ცალი  სიგრძის კლებადობის მიხედვით აწყობილი  ნახევარსფეროს ფორმა ერთმანეთზე ძაფით არის დამაგრებული და შემდეგ კედელზე მიმაგრებული.მისი მოხსნის შემთხვევაში ის შეგიძლიათ პრუჟინასავით დაკეცოთ და კვლავ ფირფიტად აქციოთ,თუმცა ჩვენ მასსზე ხელოვნური მაგრამ კარგი ხარისხის ნაძვის ფაქტურა მივამაგრეთ წებოს დახმარებით და შედეგად მივიღეთ.ადგილისთვის ეკონომიური,კედელზე დასამაგარებელი სკმაოდ ლამაზი ნაძვის ხე რომელიც ბუნებრივ ნაძვებს არაფრით ჩამოუვარდება.მისი ერთადერთი მინუსი ის არის რომ მასსზე ვერ ჩამოკიდებთ მძიმე სათამაშოებს,რადგან პლასტმასის ნახევარსფეროს ფორმა ვერ გაუძლებს და უხეშად რომ ვთქვათ ჩამოიწელება,რაც ნაძვის ფორმასაც დააუშნოვებს.სწორედ ამიტომ მისი გაფორმება წითელ ფერში გადაწყვეტილი სხვადასხვა სტილის ბანტებით მოხდა და საბოლოოდ ნაძვის შიგნიდან ასე ვთქვათ ტოტებში გამოჩრილი ნათურებით,რომელიც დროდადრო ცვლის განათების რეჟიმს.

პ.ს. არ მეპატიება მაგრამ მაინც უხარისხო ფოტოებისთვის ბოდიშს გიხდით,როგორც იცით ანგელოზს ფოტოაპარატი არ აქვს და თქვენთვის რომ ეჩვენებინა ეს შედევრი ტელეფონით მოუწია გადაღება)

პ.პ.ს. საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტრომ ახალი წლის დადგომასთან დაკავშირებით facebook-ის მომხმარებლებისთვის ახალ ფოტო კონკურსი გამოაცხადა ” ჩემი ნაძვის ხე”,ვფიქრობ გავაგზავნო ჩემი ნაძვის ხის ფოტო იქნებ ლეპტოპი მოვიგო და სწორედ ეს იყოს ჩემი წლის ერთ-ერთი სურვილის ასრულების წინაპირობა,არადა გამარჯვებული Like-ების რაოდენობის მიხედვით გამოვლინდებაო…

პირველ რიგში ჩემი საყვარელი hp-ის ლეპტოპი დამიბერდა და მის გამოცვლაზე უნდა ვიზრუნო. თვალი ჩემთვის საყვარელ ფერში გადაწყვეტილ ASUS-ის წარმოებულ ლამბორჯინის  15.4 დიუმიან LCD ეკრანის ლეპტოპს დავადგი რომელიც ჯერ გაყიდვაში არ არის გამოსული თუმცა გამოწერის ფასი $804.01. მიუხედავად იმისა რომ ძვირადღირებულია,ფართო ეკრანზე სრული ჩვენება არ გააჩნია, აკლია მულტიმედიური კონტროლი და სხვა… მისი ლამაზი დიზაინი მინუსებს მავიწყებს.

2012 წლისთვის სახსრები რომ მოვიძიო ლეპტოპში ჩაწერილი პროგრამებით Autocad,Archicad,3D max,Photoshop უნდა ვიმუშავო,შესაბამისად სანამ ლამბორჯინს ვეღირსები რომელიმე შედარებით იაფ მაგრამ მაინც ყვითელ ლეპტოპს შევიძენ და მგონი ლამბორჯინის სტიკერს დავადებ)

შემდეგ ჩემი არჩევანი  Kindle Fire-ს ტაბლეტზეა ორიენტირებული,რომელიც სავარაუდოდ აი-პადს ემუქრება,არჩევანის გაკეთება აუცილებლად მომიწევს,თუმცა უპირატესობას იმას მივანიჭებ რომელიც ჩემი ნამუშევრების pdf,3d,jpj ფაილებში შენახვის საშუალებას მომცემს,არ შემიქმნის Mail-ით და საერთოდ ინტერნეტით მოძრაობის საშუალებას და ყველაზე მთავარი-ექნება მაუს ფანქარი რომლითაც ეკრანზევე გავაკეთებ პატარა ჩანახატ-ესკიზებს და რათქმაუნდა შევინახავ. საკითხავად  კი დაახლოებით გაზაფხულის მიწურულს აუცილებლად შევიძენ ქინდლს.

თხილამურები მინდა! პატივს ვცემ Atomic,მომწონს Rossignol მაგრამ ძალიან მინდა volki რომლის ფასიც კრეპლენიების გარეშე $300.იმედი მაქვს მომავალი წლის ზამთრის სეზონისთვის როგორმე შევიძენ 2010 წლის ისევდაისევ ყვითელ ფერში გადაწყვეტილ თხილამურს,დანარჩენი წვრილმანები იმ წლის სამომავლო გეგმებში იყოს) თითქმის 2 წელია რაც ხელში კამერა არ მჭერია და ფოტო არ გადამიღია,მას შემდეგ ვცდილობ როგორმე ფოტოაპარატისთვის სამყოფი ფული მოვაგროვო მაგრამ ისევ ხელცარიელი დავდივარ და ისევ ვოცნებობ ჩემ თვალს შეეძლოს კადრების დამახსოვრება რომელიც შესაძლებელია ოდესმე ფოტოზე აღიბეჭდოს.არჩევანი Canon d 50 ან Nikon d90 შორის მერყეობს,მართალია ვიცი რომელს რა მინუსი და პლუსი აქვს მაგრამ ჩემი პროფესიონალი ფოტოგრაფი მეგობრების თქმით ნიკონი ზუსტად საჩემოა და მეც ვგრძნობ რომ არჩევანს ნიკონის სასარგებლოდ გავაკეთებ.ქენონი უკვე მოვსინჯე ახლა ნიკონიც ვნახოთ როგორია:)სულ ეს იყო ჩემი საყიდლების სია,მართალია მსუყე მოთხოვნილებები მაქვს მაგრამ უნდა ვეცადო 2013 წლის საყიდლების სიაში არცერთი ნივთი არ განმეორდეს.

მართალია თოვლის ბაბუის არასოდეს მჯეროდა და არც ეხლა მჯერა მაგრამ იქნებ სადღაც მაინც არსებობს ან მინდა რომ არსებობდეს და ხურჯინით რომელიმე ნანატრი ნივთი მომიცუხცუხოს ან სულაც როგორც დავითვალე 3000$ ჩამირიცხოს რომელიმე ბანკის ანგარიშზე,ჯანდაბას იყოს ქართუ ბანკი:P

და აი გამგზავრების ლუქბუქიც შევადგინე) თუ სასტუმროში რაიმე ღონისძიება იგეგმება და მე ჯერ არ ვიცი დარწმუნებული ვარ უგების ნაცვლად მსგავს მაღალქუსლიან ფეხსაცმელს ჩავიცმევ დაახლოებით ასეთ კაბაზე რომელსაც აუცილებლად ავწევ ქამრით) აბა როგორ მოგწონთ?

ორჰან ფამუქის “თოვლი” უნდა ვიყიდო,ოღონდ ვერ გადამიწყვეტია ინგლისურად წავიკითხო თუ ქართულად.ცოტა მოსაწყენიაო,მოქმედება ექშენში არ შედის და ავტორი წელავსო მაგრამ თოვლი ისე მიყვარს და თან როგორც გავიგე ფამუქი სტამბოლის უნივერსტიტეტის არქიტექტურის ფაკულტეტზე სამი წლის სწავლის შემდეგ მიმხვდარა,რომ აღარ უნდოდა მხატვარი ან არქიტექტორი ყოფილიყო და უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე განაგრძო სწავლაო.არადა მან ჯერ კიდევ “ჯევდეთ ბეი და მისი ვაჟიშვილები” -ით მომხიბლა უბრალოდ მისმა პიროვნებამ ახლა დამაინტერესა. ჰოდა რადგან მიყვარს ერთი ავტორის ნაწარმოებების ამოწურვა ჯერ ამით დავიწყებ მერე წავიკითხავ “მე მქვია წითელი”,“უმანკოების მუზეუმი” და“ფარული სახე”.ჟან კრისტოფერ გრანჟე ფრანგი კრიმინალურ-მისტიკოსი მწერალი,რომელსაც საფრანგეთის სტივენ კინგად მოიხსენიებენ,რომელიც არამარტო წიგნებს,ფილმისთვის სცენარებსაც კი წერს და ჟურნალისტი. ამ ორ წიგნს შორის “შავი ხაზი” და ”ფიცის სიცარიელე” ვმერყეობ,არ ვიცი რომლით დავიწყო უფროსწორედ რომელი უფრო ცუდია რომ ბოლოსკენ კარგი შემოვინახო)) ვისაც გრანჟეს წიგნები არ გაქვთ წაკითხული და დეტექტივები გიყვართ წაიკითხეთ ” წეროების გადაფრენა”, “მეწამული მდინარეები”,“ქვის საძმო”,“მგლების იმპერია”.  ჩემი ფოტოგრაფიისადმი სიყვარულის და სურვილის(ოდესმე დროებით მაინც ვიმუშავო ცხელ წერტილებში “მაგნუმის” ფოტორეპორტიორად)გამო დავინტერესდი არტურო პერეს რევერტეს “ბატალისტი“-ით, როგორც მოლი ბლუმი ამბობს წიგნი სამხედრო ფოტოგრაფის და ხორვატი ჯარისკაცის თვალით დანახულ ომზეა.თურმე ფილმი “The Ninth Gate” რომელიც მე ძალიან მომწონს,რევერტეს ნოველის მიხედვით ყოფილა და არ ვიცოდი)),სწორედ ამიტომ დარწმუნებული ვარ არც “ბატალისტი” გამიცრუებს იმედებს,თუმცა რა იქნებოდა ჩვენ გამომცემლებს მისი საუკეთესო წიგნები ეთარგმნათ,რომ წარმოვიდგენ უმრავლესობა რუსულად არის წაკითხვის ხალისი მეკარგება.(ვინც იცის ჩემი რუსულისადმი დამოკიდებულება გამიგებს)ერიკ-ემანუელ შმიტის “პილატეს სახარება”-მ  დამაინტერესა,რატომღაც მგონია რომ აზრობრივად ახლოს იქნება ჯიბრან ხალილ ჯიბრანის წიგნთან “იესო ძე კაცისა”. თან ავტორი საკმაოდ საინტერესო ფილოსოფოსი და ადამიანის სულის მკვლევარი, კინორეჟისორი და საკმაოდ წარმატებული დრამატურგია.შემდეგი სიის თავში კი ავტორის “ოსკარი და ვარდისფერი ქალბატონი” ჩადგება.როჯერ ზელაზნის ამ წიგნის ყიდვა დიდი ხანია მინდა მაგრამ ჩემი თავმოუბმელობის და საქმეების გადამკიდე ყოველთვის მავიწყდება.“ამბერის ქრონიკების” გაგრძელება რომ არ წავიკითხო და გავიგო საბოლოოდ რა ელის კორვინს გვირგვინი თუ სიკვდილი,ვერ გავძლებ)ქევინ ლევისის “დაცემული ანგელოზი”  ანოტაციაში წაკითხულმა ფრაზამ Some angels never find their path to heaven… სასტიკად დამაინტერესა,საკმაოდ დაძაბული და საინტერესო დეტექტივი ჩანს.ვფიქრობ მისტიკა, მკვლელობები, დემონები ლონდონს ძალიან უხდება.ამ სახელწოდების ფილმიც არსებობს მაგრამ არ მინახავს და რათქმაუნდა არც ვნახავ სანამ წიგნს არ წავიკითხავ. არამგონია ანგელოზის მკითხველიდან ბევრი დააინტერესოს ამ წიგნმა,მაგრამ მე ფილიპ გარდინერის “სოლომონის ტაძრის საიდუმლო” უნდა ჩავიგდო ხელში თორემ ინტერნეტში კითხვისგან თვალები მეღლება,ქინდლი კი არ მაქვს( ფრანგი პროზაიკოსი ჟან-მარი გუსტავ ლეკლეზიოს “უდაბნო” მოგვითხრობს ადამიანების ცდაზე გადაურჩნენ უდაბნოს მცხუნვარებას და მძიმე პირობების შემდეგ განცდილი ბედნიერების ემოციებზე.ვფიქრობ წიგნი ზუსტად ეხმიანება ფრაზას: “თუ არ განიცადე უბედურება,ვერ შეიგრძნობ ბედნიერებას”. მიუხედავად იმისა რომ ავტორის სტილია თხრობის გაწელვა და მეჩვენება რომ წიგნიც მოსაწყენი იქნება,ვცდი იქნებ მომეწონოს)და აი ჩემ ათეულს ვამთავრებ უმბერტო ეკოს ჯერ კიდევ უთარგმნელი წიგნით,”დიოგენეს” გამომცემლობას უკვე ვთხოვე ათარგმნინოს ხათუნა ცხადაძეს  “ფუკოს ქანქანარა”. როგორც შემატყობინეს თარგმნა უკვე დაიწყო,არ ვიცი წიგნს როდის ვიხილავ მაგრამ იმდენად მინდა ამ წიგნის ჩემ ბიბლიოთეკაში დამწყვდევა რომ მზად ვარ ვიცადო და ჩემი ათეულიც ნაკლული იყოს.

პ.ს. და სიმართლე რომ გითხრათ ყველაფერ ამას მირჩევნია ერთი უიქენდი ვატიკანის ბიბლიოთეკაში ჩამკეტოთ,თანამედროვე მწერლები მოიცდიან,იქ კი უამრავი კაცობრიობისთვის ზესაიდუმლო ინფორმაცია ლპება და ქრება(

პ.პ.ს. ჩვენმა გამომცემლებმა ფლობერის და სხვა ბოდიში თქვენთან და დრომოჭმული წიგნების თარგმნას გრანჟე,რევერტე,შმიტი თარგმნონ რა მოხდება?

პ.პ.პ.ს. საახალწლო საჩუქრად ამ წიგნების კრებულს დიდი სიამოვნებით მივიღებდი:P